[Lifetime] Antwerp Outdoor: 6u summer race (part 2)

Voor de mensen die mijn 1e post nog niet gezien hebben: best even naar onder scrollen alvorens je dit stuk leest :-).



Na 3u wedstrijd had ik het gevoel dat de wedstrijd achter de rug was. We hadden nog nooit zo lang gereden en 't voelde vreemd aan dat we nog maar net aan de helft zaten. Maar ik was niet teleurgesteld, want ik mocht beginnen aan mijn 2e stint van 1u!



Na exact 3u racen lag Traxxis racing nog steeds op P8. Ik kreeg bij de wissel kart 12 onder mijn kont geschoven, en ik heb er geen spijt van gehad. Bij't opkomen van 't circuit zag ik dat Matthias Maas vlak achter mij zat (lees: 5 m ofzo). Ik wist dat Matthias 1 van de beste karters van België is en ik wist ook dat die kerel aan't rijden was voor P1 of P2; ik moest dus niet moeilijk gaan doen. We lagen 5 laps achter ofzo :-). Matthias zat te ver om een gat te laten, dus ik besloot nog 1 ronde alles te geven en hem dan te laten passeren. Maar na 1 ronde zat Matthias mss op 3m van mij. Het gat ging erg traag toe. Na mijn 2e ronde ging ik in bocht 6 toch maar wijd en ik deed teken met mijn hand dat Matthias me maar moest passeren. Het duurde precies een eeuwigheid tot Matthias in de bocht dook. Hij bedankte me vervolgens omdat ik hem liep passeren. Ik besloot direct aan te pikken om zo toch nog sterkere tijden te rijden.

Maar uit mijn eigen verbazing, bleek dat Matthias niet van me wegreed. Het was net het omgekeerde. Ik reed het gat toe op Matthias. In bepaalde bochten moest'k zelf even extra remmen om niet tegen zijn kart te botsen. Na 4 rondes gereden te hebben, plakte ik nog steeds aan Matthias zijn kart. Ik voelde dat ik rapper was en wou ook geen tijd verliezen. Dus ik besloot een 1e inhaalbeweging te plaatsen. En met succes! Ik geraakte vlot voorbij Matthias die me vervolgens erg boos aankeek en mij van alles verweet (althans, dat leidde ik af uit zijn handgebaar :p). Ik keek richting de marshalls of het ok was wat ik deed, maar zij lieten mij gewoon begaan. Ik probeerde vervolgens echt hard te pushen, maar echt wegrijden van Matthias deed ik niet. Ik besloot na 3 rondes hem toch maar weer voorbij te laten om de race sportief te houden. Maar ook dan bleek ik direct weer sneller te zijn. Na 3 rondes haalde ik hem gefrustreerd weer in en probeerde van hem weg te rijden. Gelukkig moest hij pitten en kon ik mijn super stint vlekkerloos verder zetten. Ik reed echt strakke tijden en voelde me super goed op de baan. De kart luisterde precies naar wat ik hem oplegde en ik haalde de 1ne karter na de andere in.



Na 4u race zat mijn stint er op. Voldaan reed ik de pits binnen om Hannes de race verder te laten zetten. Ditmaal zette Hannes de kart wél goed, en hij was goed vertrokken voor zijn 2e stint.



Hannes reed een zalige 2e stint en Stefan kon nu, in den donker, ons laatste uurtje inzetten. Stefan had precies alweer geen succes met de kart. Hij deed nochtans teken dat de kart goed aanvoelde, maar ik merkte aan zijn tijden dat de kart niet zo goed was. Stefan rijdt anders altijd 0,3 seconden rapper dan mij. Het was zeker niet dat de kart slecht was, want Stefan kon heel lage 42'rs rijden. Maar ik weet dat Stefan, mits een beter kart, zeker de 41 kon induiken.



Conclusie: de race was voor mij meer dan geslaagd! We hadden geen technische pech gehad (er waren andere teams waar de kart gewoon stilviel op 't circuit). En ok ja, Stefan had 2x een ietsje mindere kart, maar we weten ook dat er andere teams met zijn kart gereden hebben. Zowel Stefan als Hannes hebben alles gegeven wat ze konden geven en ik ben echt wel super trots op ons team. Mijn start was niet al te best, maar 't is niet dat we daardoor 't podium mislopen hebben. En ook al had Hannes weinig race ervaring, met een ervaren piloot hadden we ook P8 gereden :-). We hebben ons alle 3 rot geamuseerd. De concurrentie was echt te groot en meer dan P8 zat er niet in :-)



Nu zondag, voel ik mij wel geradbraakt. Mijn ribben doen pijn van in de kart naar buiten te leunen. Ook mijn enkel doet pijn van telkens de gas te moeten induwen. Ik wil zeker voor de volgende race een ribbeschermer dragen (ik heb altijd gezworen dat dat zever is, maar op lange races merk ik nu wel dat het meer een noodzaak is dan een luxe). Ook qua schoenen zal ik toch meer moeten op zoek naar een schoen die mijn enkel beter ondersteunt. Of mij dat zal helpen beter te racen? Belange niet :-D. Maar de dag erna zal ik misschien wel minder afzien ;-)!